De Regeling risicovolle projecten (RRP) bestaat sinds 2012. De raad kan een project aanwijzen als risicovol en ontvangt dan twee keer per jaar een rapport over de voortgang van het project. De Rekenkamer Rotterdam heeft onderzocht of de regeling ook in de praktijk voldoet aan de verwachtingen en opbrengt wat was beoogd. De rekenkamer constateert dat de RRP zorgt voor een beter inzicht in de voortgang en risico’s van grote projecten. Door een project als risicovol aan te wijzen wordt een projectorganisatie gedwongen om na te denken over de planning, financiën en risico’s van het project. Ook helpt de regeling het college door een duidelijke structuur te bieden voor het informeren van de raad. Voor de raad biedt de regeling rapportages op maat over het project waarmee gericht vragen aan het college kunnen worden gesteld.

De regeling is op een aantal punten onduidelijk en sluit onvoldoende aan op de verandering van de informatiebehoefte gedurende het verloop van een project. Verder worden raadsleden te weinig ondersteund bij het gebruik van de regeling. Ook is meer aandacht nodig voor het delen van vertrouwelijke informatie en de presentatie van risico’s. De rekenkamer constateert daarnaast dat het risico bestaat dat de regeling leidt tot een sluipende verschuiving in de actieve informatieplicht van het college naar de raad. De raad moet eenzijdig het initiatief nemen tot aanwijzing van een risicovol project op basis van onduidelijke criteria.

In hoeverre draagt de Regeling risicovolle projecten bij aan de uitvoering van de controlerende taak van de gemeenteraad bij grote projecten en in hoeverre heeft de regeling meerwaarde ten opzichte van andere instrumenten die de gemeenteraad ter beschikking staan?