Het Rekenkameronderzoek Armoedebeleid Kampen concludeert dat Kampen zich duidelijk inzet voor armoedebestrijding. Er is een breed aanbod aan regelingen, een sterk lokaal armoedenetwerk en de armoederegisseur vervult een belangrijke verbindende rol. Ook werkt de gemeente aan vereenvoudiging, digitalisering en automatische toekenning van regelingen.
Tegelijk bereikt de ondersteuning een aanzienlijk deel van de doelgroep niet. Schaamte, financiële stress, ingewikkelde procedures en wantrouwen in de overheid vormen belangrijke drempels. Vooral zzp’ers, flexwerkers, werkende armen en inwoners met een migratieachtergrond blijven geregeld buiten beeld. De uitvoering is bovendien nog sterk gericht op rechtmatigheid, terwijl meer maatwerk en mensgericht werken nodig zijn.
Een belangrijk knelpunt is dat concrete, meetbare beleidsdoelen en goede informatie over resultaten ontbreken. Daardoor kan niet goed worden vastgesteld hoe doeltreffend en doelmatig het beleid is. Ook de sturing op de uitbestede schuldhulpverlening is onvoldoende geweest.
De rekenkamer adviseert onder meer om meetbare doelen vast te leggen, structureel aan de raad te rapporteren, meer vanuit vertrouwen te werken, de samenwerking in het armoedenetwerk steviger te organiseren, de schuldhulpverlening te herijken en moeilijk bereikbare inwoners actiever te benaderen.

Bereikt het armoedebeleid van de gemeente Kampen de beleidsdoelen en hoe ervaren de doelgroep en uitvoerende partijen de uitvoering van het beleid?